روانشناسی

تنها یكبار بوكشیدن برای یك موش كافی است تا بتواند منبع اصلی یك بو را تشخیص دهد. جوندگان با شناسایی منابع بوها در هر پنجاه میلی متر در آزمایشگاه، به دانشمندان در دستیابی به نتیجه مطلوبشان كمك كردند. این تحقیقات نیازمند جست وجو و كنكاش طولانی ای بود تا متوجه شویم كه مغز انسان چگونه انواع بوها را دریافت می كند. چنین تجربه ای با راه حل تكنولوژیكی مغز درمورد هر بوی خاص محدود می ماند.

«آپیندر بالا» ، استاد دانشكده علوم كشاورزی هندوستان، آزمایش های دقیقی انجام داد كه در آن چندین موش را مورد مطالعه قرار داد. در نتیجه آزمایش هایش، وی اعلام كرد كه بالاخره او توانست نحوه بوكشیدن موش ها را مشخص كند.

دكتر بالا و همكارانش موش ها را در معرض انواع بوها قرار می دادند و كلیه اطلاعات مربوط به این تحقیق را ثبت می كردند. اولین ناحیه در مغز كه وجود بو را حس می كند، حباب های بویایی هستند. طی این تحقیق، آنها متوجه شدند كه ۹۰ درصد سلول های این ناحیه مغز نسبت به انواع متفاوت بوها واكنش نشان می دهند كه چنین عكس العملی به این بستگی دارد كه بو ابتدا از سوراخ چپ بینی وارد می شود یا از سوراخ راست آن .این آزمایش های رفتاری، در بعد گسترده تر نشان دهنده سیستم بویایی استریوفونیك موش هاست. در این آزمایش ابتدا موش ها را برای مدت كوتاهی در قفس، بدون آب نگه می دارند. سپس آنها را در معرض بو قرار می دهند. موش ها بینی خود را در سوراخ دیواره قفس فرو می كنند تا این بوها را از یكی از لوله های تنفسی شان دریافت كنند.

اگر بویی از لوله راست بینی موش وارد شود، موش ها با لیسیدن لوله ای از همان سمت آب دریافت خواهند كرد. مشابه همین مراحل، با دریافت بو از سوراخ چپ بینی به آنها از لوله چپ آب جایزه داده می شود.

دكتر بالا و همكارانش سه نوع بو را انتخاب كردند كه بوی موز، گل رز و اوكالیپتوس بود. این بوها در محیط آزمایشگاه پراكنده بوده و به مشام می رسیدند و حس بویایی موش ها به شناسایی آنها تحریك می شد. او گفت: «ما با این بوها زندگی می كردیم.» به كمك آموزش های كافی، نود درصد اوقات موش ها می توانستند به درستی حدس بزنند كه كدام لوله حاوی عطر است. علاوه بر این آنها می توانستند با یك بار بوكشیدن در مدت زمان پنجاه میلی ثانیه این عمل را انجام دهند.با بستن یكی از لوله های بویایی بینی از طریق جراحی، شانس اجرای درست این آزمایش حدود شصت درصد افزایش یافت.دانشمندان معتقدند كه حس بویایی استریو فونیك، پیشرفت تدریجی دارد. چنین عملی باعث می شود كه موش ها محل شكارچی یا طعمه را با دقت و سرعت بیشتری شناسایی كنند و همچنین به عقیده آنها، موش ها می توانند به كمك حس بویایی مكانی از گربه ها دوری كنند یا غذای خود را بیابند.